Αντώνης Σκιαθάς – Παλαιοπωλείο Ερώτων

Παλαιοπωλείο Ερώτων

Αχάραγα,
στην άκρη της θάλασσας
υπάρχουν άνθρωποι
με ιστορίες ναυαγών που αναζητούν συγνώμες,
υπάρχουν πρωτόπλαστοι στις μνήμες
της ψυχής π’ορίζουν εξεγέρσεις.
Κάποτε στα σωθικά της θάλασσας οι ίδιοι τραγουδούν αγωνίες της βασιλείας των ταξιδευτών
κάποτε συμμετέχουν σε τρισάγια και επιτάφιους των αχράντων,
κάποτε φορούν όνειρα ερωτευμένων
έξω από την Τροία νικητών και ηττημένων.
Στην άκρη της θάλασσας,
κι αυτής της θάλασσας υπάρχει μια πόλη,
με γυναίκες
σε συνθήκες θανάτου,
με κόρες
σε συνθήκες διαφήμισης ηδονής
με μάνες
π’ανοίγουν κορμί σ’ένα κοπάδι γλάρους,
κάθε φορά
που έχουν σπασμένες πλώρες οι ηδονές τους.
Σε τόπους τελικά
με μυρωδιές εύφλεκτων χρόνων
στην άκρη της θάλασσας
ξεχασμένα καΐκια οι μέρες των ερώτων μας
στα έφηβα αρμυρίκια
κι αυτού του άτυχου αιώνα ,
μονολογούν για του πλανήτη
τις εκδοχές στο σύμπαν
μονολογούν για το μακελειό της ψυχής,
στου σώματος τα κουρέλια
π’ αφημένα δίπλα
στο προσκεφάλι
άλλοτε μοναξιά και κάποτε σκοτάδι
γίνονται πεπρωμένο στις χώρες του χρόνου ,
γίνονται σπασμένος ουρανός
μέρες που
ο Ιησούς εισέρχεται στην Ιερουσαλήμ
και πάλι νέος.
“Ασκήσεις Ηδονής”
Αντώνης Δ.Σκιαθάς
Αφιερωμένο σε όσους γνωρίζουν για τις συγνώμες της Μεγάλης Παρασκευής.
*Κατοχυρωμένη αδημοσίευτη ποιητική σύνθεση.
Αντώνης Σκιαθάς - Παλαιοπωλείο Ερώτων

Μεσάνυχτα και είναι ακόμα Μέρα.

Άφηνε το φως
να διαστέλλει τα σχήματα του βίου της.
Ήθελε να μεγαλώσει το χρόνο,
ήθελε να αλλάξει σώμα.
Είπε πολλές φορές ενωπίον πλήθους,
φοβάμαι να κρατηθώ από την ομίχλη
των προγόνων μου,
οι νύχτες μου έχουν ήχους από θραύσεις ηφαιστείων,
έχουν νεκρούς τους Μηνωίτες
με λάτρεψαν έφηβη,
με ποθησαν γυναίκα,
τους βύζαξα μητέρα,
με δοξασαν ηδονή στα υπόσκαφα του φόβου.
– Σωπα κυρά δεν τελειώνει εδώ ο κόσμος
– Με συγκινείς καθώς μαζεύεις νερό για τις μεγάλες ξηρασιες.
– Προσεύχομαι
να γίνεις κλαρί αγιόκλημα
να έρχομαι να σε μυρίζω.
Ελένη,
πάψε να λυτρώνεις τις νύχτες σου
ως νύχτες
πάψε επιτέλους να ζεις τις μέρες σου ως νύχτες
Κρινάκι σε θέλω εκεί που ο ουρανός ανοίγει διάπλατα για να φανεί ο Αρχάγγελος Μιχαήλ και νά σου στολίσει τα μαλλιά,
να έχει την ευωδιά που του πρέπει ο αγέρας.
Με συγκλονίζει είπες,
η νύχτα όταν γιορτάζει τα μεσάνυχτα σαν να είναι μέρα.
Αχ πόσο απλά γίνεται το ολόμαυρο σου ριζικό
ολόλευκο για να τολμήσεις στο κορμι να ζήσεις ακόμα μία μέρα.
Πόσο γρήγορα πέρασε η νύχτα για ν’ έρθει πάλι, η μέρα.
(Ξημερώματα 2ας Μαρτίου 2021)
Αντώνης Δ. Σκιαθάς
“Ασκήσεις Ηδονής “
Αφιερωμένο σε όλες τις νύχτες που έγιναν μέρα και ας ήταν και πάλι νύχτα.
Φωτογραφία by Peny Delta
*Αδημοσίευτη Κατοχυρωμένη Ποιητική Σύνθεση

Ελεήμονες Κρίσεις

Ταξιδεμένη μου,
αθόρυβα
με την σοφία του θέρους ,
ως ελεήμονες αναγνώστες τ’αλφαβητου
της ψυχής
υμνησαμε με σταυρό
Ιώνιες συλλαβές για το εμείς
με κρίσεις προθανάτιες,
στα σπλάχνα του κόσμου
χαραγμένες.
Σε στιγμές απουσίας,
τιμήσαμε την αγάπη
με οσες αγωνίες άφηναν
τα κορμιά μας στα τσαλακωμένα σεντόνια,
κερδίσαμε τη γεωγραφία της ηδονής στη οίηση του γένους των ανθρώπων.
Κάθιδροι με εξαγνισμούς του εμείς
πάλι και πάλι
νύφες στολίζουμε με σταυρό
τις ένοχες μοναξιές μας.
“Σπασμένα Δόντια”
Αντώνης Δ.Σκιαθάς
*Κατοχυρωμένη Αδημοσίευτη Ποιητική Σύνθεση.
*Αφιερωμένο πάλι και πάλι… σε όσους/όσες… υμνούν στα δικαιώματα του Εμείς τις ενοχές της μοναξιάς.

Contact Us