Συνομιλώντας με τη Σονάτα του Ρίτσου

Γ. Ρίτσος

Συνομιλώντας με τη Σονάτα του Ρίτσου                                                                                                                                                                                          Του Γιάννη Δημογιάννη 

Σε τούτες τις ώρες του απρόσμενου αποκλεισμού, η μόνη αμείλικτη είναι η πολιορκία μας. Συνομιλώντας με τη Σονάτα του Ρίτσου.
Ανακαλώ τους στίχους από τη Σονάτα του Σεληνόφωτος και νιώθω σαν τη γυναικά με τα μαύρα. Τώρα που ξέμεινα μόνος μου, απότομα, αναπάντεχα. Να γυροφέρνω από δωμάτιο σε δωμάτιο κι από κουζίνα σε κρεβατοκάμαρα. Κι όσο μεγαλώνει, μέρα τη μέρα, η μοναξιά, οι τοίχοι με περιβάλλουν περισσότερο ασφυκτικοί.
Κάποτε το φεγγάρι γινόταν πρόφαση, αφορμή, αιτία, λόγος που κινούσε τις ψυχές. Στη σύγχρονη πολιτεία του σκορπιού, ψάχνουμε από πού θα μας καρφωθεί το επόμενο κεντρί. Κι αν η συνθήκη το θέλει να την βγάζεις ασυντρόφευτος κι ακοινώνητος, η μέρα χάνεται μέσα στο σώμα της νύχτας κι εσύ σέρνεσαι μονίμως, με παντόφλες φορεμένες στο μυαλό.
Διάβαζα κάποτε το ποίημα του μεγάλου ποιητή και αναρωτιέμαι στην παρούσα συγκυρία πόσοι απομείναμε που νιώθουμε να μας σκιρτά η δόνηση και η απερίγραπτη ευαισθησία του. Αναρωτιέμαι πότε το βάρος της πολιορκίας είναι περισσότερο αδυσώπητο. Να ζεις άραγε κυνηγημένος από μία δικτατορία, αλλά όμως να βρίσκεις καταφύγιο, διέξοδο, ελπίδα στην ευγένεια κάποιων στίχων, κάποιων ιδανικών ή να ζεις αποκλεισμένος από τη ζωή και τους ανθρώπους, εξαιτίας μίας πανδημίας και να μη βρίσκεις ένα λόγο παρηγοριάς; Ποιος ξέρει ποιο κεντρί φαντάζει πιο αφόρητο από τις δύο καταδίκες;
Μας είχε ειδοποιήσει ο ποιητής πως «καθένας μοναχός πορεύεται στον έρωτα, μονάχος στη δόξα και στο θάνατο», αλλά στην εποχή μας δεν υπάρχουν πράξεις αντίστασης, για να τις περπατήσεις. Ο έρωτας κατάντησε μία θλιβερή συνθηκολόγηση κι ο θάνατος απόμεινε ο μόνος κυβερνήτης. Οπότε τι μοιάζει να περισσεύει σε ετούτο τον αξημέρωτο εφιάλτη; «Οι σουβάδες πέφτουν αθόρυβα, όπως πέφτει το μάλλινο τριμμένο γάντι της σιωπής από τα γόνατά της.»
Δεν έχει περισσέψει κανένα φεγγάρι να γλιστρήσουμε σε μία ψευδαίσθηση προσμονής και έτσι που ζούμε σε μία προσομοίωση θανάτου, δεν ξέρω που μπορεί να τρυπώσει η καινούργια ελπίδα, για να μας ξανακάνει ανθρώπους που θα βρουν μία χαραμάδα αγάπης.
Έτσι καθώς βολοδέρνουμε από δωμάτιο σε δωμάτιο σαν τη μαυροφορεμένη γυναίκα, οι τοίχοι πλησιάζουν ασήκωτοι στην Πολιτεία του νέου ολοκληρωτισμού. Και η φωνή που σβήνει μέσα μας απαρηγόρητη, ανακαλεί τους στίχους της δικιάς μας πέτρινης Μονεμβασιάς:

Ο «Αγαμέμνων» του Γιάννη Ρίτσου | Τέταρτο

Συχνά πετάγομαι στό φαρμακεῖο ἀπέναντι γιά καμμιάν ἀσπιρίνη,
ἄλλοτε πάλι βαριέμαι καί μένω μέ τόν πονοκέφαλό μου
ν’ ἀκούω μές στούς τοίχους τόν κούφιο θόρυβο πού κάνουν οἱ σωλῆνες
τοῦ νεροῦ,
ἤ ψήνω ἕναν καφέ, καί, πάντα ἀφηρημένη,
ξεχνιέμαι κ’ ἑτοιμάζω δυό — ποιός νά τόν πιεῖ τόν ἄλλον; —
210 ἀστεῖο ἀλήθεια, τόν ἀφήνω στό περβάζι νά κρυώνει
ἤ κάποτε πίνω καί τόν δεύτερο, κοιτάζοντας ἀπ’ τό παράθυρο τόν πράσινο
γλόμπο τοῦ φαρμακείου
σάν τό πράσινο φῶς ἑνός ἀθόρυβου τραίνου πού ἔρχεται νά μέ πάρει
μέ τά μαντίλια μου, τά στραβοπατημένα μου παπούτσια, τή μαύρη
τσάντα μου, τά ποιήματά μου,
χωρίς καθόλου βαλίτσες — τί νά τίς κάνεις; Συνομιλώντας με τη Σονάτα του Ρίτσου.  Συνομιλώντας με τη Σονάτα του Ρίτσου. 

σχετικοί σύνδεσμοι: https://www.ogdoo.gr/prosopa/afieromata/giannis-ritsos-megalo-afieroma

https://www.yannisritsos.gr/

Θεσσαλονίκη – η δική μας Γκερνίκα

Ο Πικάσσο και η ματωμένη Γκερνίκα

ΜΑΡΙΑ ΔΕΝΑΞΑ – ΓΥΨΙΝΑ ΧΕΡΙΑ ΣΕ ΑΔΕΙΑ ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ

Written by

Γιάννης Δημογιάννης
Γεννημένος εν έτει 1969, στην Κέρκυρα, νησί ενός ανεκπλήρωτου νόστου. Επτάχρονος μετανάστης, εγκαταστάθηκε ακουσίως στην Πάτρα, διέπρεψε ως μαθητής Κλασσικού Λυκείου, και αποφοιτήσας, σπούδασε νεοελληνική Λογοτεχνία στα Ιωάννινα. Αγάπησε τα παιδιά των άλλων, μοιράστηκε μαζί τους την αγάπη της γλώσσας, και δεν έπαψε ν’ αναζητά όσους παρέμειναν παιδιά. Η ζωή του σχοινοβατεί ακατάπαυστα πάνω στο στίχο του Μίλτου Σαχτούρη: «Εγώ κληρονόμος πουλιών πρέπει έστω και με σπασμένα φτερά να πετάω».
Follow Me :

Contact Us