ΜΑΡΙΑ ΔΕΝΑΞΑ – ΓΥΨΙΝΑ ΧΕΡΙΑ ΣΕ ΑΔΕΙΑ ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ

ΓΥΨΙΝΑ ΧΕΡΙΑ ΣΕ ΑΔΕΙΑ ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ
Γύψινα χέρια σε άδεια καθίσματα…συγκλονιστική καλλιτεχνική παρέμβαση φοιτητριών-τών του Εικαστικού Τμήματος Καλών Τεχνών του ΑΠΘ, στην κατάληψη στον κινηματογράφο “Ολύμπιον”, στη Θεσσαλονίκη. ΜΑΡΙΑ ΔΕΝΑΞΑ – ΓΥΨΙΝΑ ΧΕΡΙΑ ΣΕ ΑΔΕΙΑ ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ.
Μήνες τώρα φοιτητές και καθηγητές πανεπιστημίων διαμαρτύρονται για το νόμο Κεράμεως – Χρυσοχοϊδη για την αστυνόμευση των Πανεπιστημίων αλλά και τη φίμωση και εγκατάλειψη των ανθρώπων της τέχνης.
Δεν είναι τυχαία αυτά που συμβαίνουν και συμβαίνουν παράλληλα σε όλη την Ευρωπαική επικράτεια.
Η αποδόμηση της παιδείας και της τέχνης επιταχύνεται στις μέρες μας, με αφορμή την πανδημία. Δυο σημαντικοί τομείς που συμβάλλουν στην καλλιέργεια και κατά συνέπεια στην αφύπνιση του ατόμου. Φόβος και αστυνόμευση θα πρέπει να κυριαρχούν απο εδώ και στο εξής, παράλληλα με την φτωχοποίηση του πνεύματος και την αποβλάκωση του νου. ΜΑΡΙΑ ΔΕΝΑΞΑ – ΓΥΨΙΝΑ ΧΕΡΙΑ ΣΕ ΑΔΕΙΑ ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ.
ΥΓ: Συγκλονιστικές οι φωτογραφίες, συγκλονιστικά τα μηνύματα που στέλνουν τα νέα παιδιά. Ας μην επιτρέψουμε να γινουν γύψινες οι εποχές που έρχονται

Written by

Γιάννης Δημογιάννης
Γεννημένος εν έτει 1969, στην Κέρκυρα, νησί ενός ανεκπλήρωτου νόστου. Επτάχρονος μετανάστης, εγκαταστάθηκε ακουσίως στην Πάτρα, διέπρεψε ως μαθητής Κλασσικού Λυκείου, και αποφοιτήσας, σπούδασε νεοελληνική Λογοτεχνία στα Ιωάννινα. Αγάπησε τα παιδιά των άλλων, μοιράστηκε μαζί τους την αγάπη της γλώσσας, και δεν έπαψε ν’ αναζητά όσους παρέμειναν παιδιά. Η ζωή του σχοινοβατεί ακατάπαυστα πάνω στο στίχο του Μίλτου Σαχτούρη: «Εγώ κληρονόμος πουλιών πρέπει έστω και με σπασμένα φτερά να πετάω».
Follow Me :

Contact Us