Πρόβλημά σου! – Νούλη Τσαγκαράκη

Πρόβλημά σου!

Πρόβλημά σου! - Νούλη Τσαγκαράκη
«L’Homme au chapeau» (περίπου 1919-1920), Chaïm Soutine / Φωτο: Museo della Città

Νούλη Τσαγκαράκη

 Συμβαίνει, συχνά δυστυχώς, ν’ ακούω σε διαφόρων ειδών λογομαχίες την ατάκα, «πρόβλημά σου!». Την ακούω, και το πρόβλημα έρχεται και με βρίσκει κατευθείαν στο δόξα πατρί. Γιατί αν δεν απευθύνεται σε κάποιον που τυχαία κάθισε δίπλα μας στο μετρό ή στο μπαράκι που πίναμε ήσυχα ήσυχα το ποτό μας, και μας απασχόλησε διακόπτοντας τη νιρβάνα μας, αν –λέω αν- είναι ένας από τους «δικούς» μας ανθρώπους, τότε πράγματι υπάρχει πρόβλημα, αλλά δεν το έχει ο άλλος που το ακούει, το έχεις εσύ. Εσύ, που δεν αντιλαμβάνεσαι πως αυτές οι δυο ταπεινές λεξούλες αντικατοπτρίζουν όχι απλά τη δυσλειτουργία της σχέσης, αλλά και τη δική σου ευθύνη μέσα σ’ αυτήν.

Επειδή στην οποιαδήποτε σχέση, φιλική, αδελφική, συζυγική…, όταν έχει ο ένας πρόβλημα, αυτόματα έχει κι ο άλλος. Γιατί οι σχέσεις -οι πραγματικές, οι αληθινές- είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Και δεν γίνεται ούτε ν’ αδιαφορούμε, ούτε να τιμωρούμε, ούτε να μειώνουμε, μόνο να συμπάσχουμε επιτρέπεται! Όχι με το ίδιο το πρόβλημα, για το οποίο, για χίλιους δυο λόγους, είναι δυνατόν ν’ αδιαφορούμε. Αλλά για τον άνθρωπο που αντιλαμβάνεται την όποια κατάσταση στην οποία έχει βρεθεί ως πρόβλημα. Αυτόν  προσπαθούμε να διευκολύνουμε, να στηρίξουμε, να αλαφρώσουμε. Πρόβλημά σου! – Νούλη Τσαγκαράκη.

Κι ευάλωτος σημαίνει χάνω την ισορροπία μου, γέρνω, κι όταν γέρνω έχω ανάγκη οι άνθρωποι μου να λειτουργούν ως αντηρίδες. «Βάζω πλάτη», ή «έβαλα πλάτη», λέει ο λαός μας, εννοώντας πως σε μια δύσκολη στιγμή «στηρίζεις». Κι αφού ζωή χωρίς προβλήματα είναι απλά μια ουτοπία, πολλές είναι οι φορές που θα γείρουμε. Άλλο γέρνω όμως κι άλλο γονατίζω, και τους δικούς μας ανθρώπους –εάν και εφόσον τους αισθανόμαστε δικούς μας- δεν τους θέλουμε γονατισμένους, όρθιους και ακμαίους τους θέλουμε. Οπότε, την επόμενη φορά που θα σου έρθει στην άκρη της γλώσσας η έκφραση «πρόβλημά σου!», μην την ξεστομίσεις. Κράτα την και σκέψου. Γιατί το μόνο σίγουρο, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, είναι πως εσύ έχεις το πρόβλημα. Είτε είσαι σε λάθος σχέση, είτε είσαι με λάθος τρόπο στη σχέση. Σκέψου λοιπόν κι απάντησε, «γιατί διαχωρίζω τη θέση μου από το πρόβλημα του άλλου; Γιατί κρατώ αποστάσεις;». Απλές ερωτήσεις, που ίσως κρύβουν το κλειδί της ποιοτικής σχέσης που ονειρεύεσαι και που σίγουρα αξίζεις.

Written by

Γιάννης Δημογιάννης
Γεννημένος εν έτει 1969, στην Κέρκυρα, νησί ενός ανεκπλήρωτου νόστου. Επτάχρονος μετανάστης, εγκαταστάθηκε ακουσίως στην Πάτρα, διέπρεψε ως μαθητής Κλασσικού Λυκείου, και αποφοιτήσας, σπούδασε νεοελληνική Λογοτεχνία στα Ιωάννινα. Αγάπησε τα παιδιά των άλλων, μοιράστηκε μαζί τους την αγάπη της γλώσσας, και δεν έπαψε ν’ αναζητά όσους παρέμειναν παιδιά. Η ζωή του σχοινοβατεί ακατάπαυστα πάνω στο στίχο του Μίλτου Σαχτούρη: «Εγώ κληρονόμος πουλιών πρέπει έστω και με σπασμένα φτερά να πετάω».
Follow Me :

Contact Us